15 sierpnia obchodzimy Święto Wojska Polskiego, ustanowione na pamiątkę zwycięstwa odniesionego w Bitwie Warszawskiej 1920 roku – jednym z najważniejszych wydarzeń wojny polsko-bolszewickiej.
Zwycięstwo Wojska Polskiego nad Armią Czerwoną miało ogromne znaczenie dla losów odrodzonego państwa. Pozwoliło Polsce obronić niepodległość, a jednocześnie powstrzymało marsz bolszewików na Zachód. Bitwa Warszawska przeszła do historii również pod nazwą „Cudu nad Wisłą”.
Kluczowe znaczenie dla zwycięstwa miała polska kontrofensywa znad Wieprza. W nocy z 15 na 16 sierpnia 1920 r. oddziały 21. Dywizji Górskiej rozpoczęły forsowanie Wieprza pod Kockiem, a 16 sierpnia ruszyło główne natarcie polskich wojsk. Manewr ten pozwolił uderzyć na słabsze pozycje przeciwnika i przyczynił się do odwrotu Armii Czerwonej.
Zwycięstwo zostało okupione dużymi stratami. Po stronie polskiej poległo około 4,5 tys. żołnierzy, około 22 tys. zostało rannych, a około 10 tys. uznano za zaginionych.
W 1923 roku dzień 15 sierpnia ustanowiono Świętem Żołnierza. Było ono obchodzone w Wojsku Polskim do 1947 roku. W okresie PRL święto wojska obchodzono 12 października – w rocznicę bitwy pod Lenino.
W 1992 roku przywrócono obchody 15 sierpnia, ustanawiając ten dzień Świętem Wojska Polskiego.
Dziś 15 sierpnia jest okazją do oddania hołdu wszystkim żołnierzom, którzy służyli i służą Rzeczypospolitej Polskiej, oraz do przypomnienia bohaterstwa tych, którzy w 1920 roku stanęli w obronie niepodległości Ojczyzny.